HISTORIA

Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej utworzone zostało w 1957r. w Gdańsku, z inicjatywy społecznych działaczy z firm żeglugowych i spedycyjnych Trójmiasta, współpracujących z Chińską Republiką Ludową, takich jak Chińsko-Polskie Towarzystwo Okrętowe „Chipolbrok”, Polskie Linie Oceaniczne i C. Hartwig. 17 maja 1958r. odbył się w Warszawie pierwszy założycielski ogólnokrajowy Zjazd Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Chińskiej (TPPCh). Po uzyskaniu osobowości prawnej do, w atmosferze dużego zainteresowania Chinami nastąpił bujny rozwój organizacyjny. Oddziały utworzono we wszystkich ówczesnych województwach. Działalność biur Zarządu Głównego w Warszawie i oddziałów wojewódzkich była finansowana przez administrację państwową. W okresie szczytowym Towarzystwo miało około 20tys. członków indywidualnych i około stu instytucji i firm jako członków wspierających. Wydawało miesięcznik „Chiny”, a potem „Kontynenty”.

            W latach 1964-1984, w następstwie rosnących napięć w stosunkach międzypaństwowych, będących efektem polemiki radziecko-chińskiej i „rewolucji kulturalnej” w Chinach, wprowadzano coraz ostrzejsze ograniczenia jego działalności, choć nie udało im się doprowadzić do rozwiązania TPPCh. Niemniej jednak na początku lat 80., wskutek kryzysu politycznego i gospodarczego w Polsce i braku środków finansowych na działalność Towarzystwa, w praktyce zamarła ona niemal całkowicie. Po 1985r., w miarę ponownej normalizacji stosunków państwowych PRL-ChRL, społecznie odbudowano osiem oddziałów wojewódzkich (Kalisz, Wrocław, Katowice, Bielsko-Biała, Łódź, Kraków i Koszalin) oraz Oddział Warszawski. Założono także trzy koła terenowe oraz tzw. Klub Harbińczyków – Polaków, których repatriowano do Polski w latach 50. i  60. z miasta Harbin. Po 1991r. utworzono dodatkowo oddziały wojewódzkie w Zielonej Górze i Tarnobrzegu. W tym okresie Towarzystwo prowadziło dość ożywioną – na miarę swych możliwości – działalność popularyzatorską i informacyjną o Chinach i Chińczykach (dni chińskiej kultury, wystawy, pokazy filmowe, prelekcje, spotkania ze znanymi osobistościami chińskimi oraz delegacjami chińskimi, udzielało wsparcia dla polskich wystaw w Chinach, utrzymywało kontakty i prowadziło wymianę materiałów informacyjnych z Towarzystwem Przyjaźni Chińsko-Polskiej i Chińskim Ludowym Stowarzyszeniem Przyjaźni z Zagranicą itp.). Szczególnie ożywioną działalność popularyzatorsko-informacyjną prowadził – jak dawniej – Klub TPPCh przy Zarządzi Głównym na ulicy Senatorskiej w Warszawie.

            Po 1990r. nastąpił kolejny okres zamierania działalności Towarzystwa i likwidacji oddziałów wojewódzkich, związany głównie ze wstrzymaniem dotacji budżetowych oraz pogarszającym się klimatem w stosunkach polsko-chińskich. W 1997r. władze Dzielnicy Śródmieście eksmitowały Towarzystwo z jego wieloletniej siedziby w Pałacu Błękitnym przy ulicy Senatorskiej oraz skonfiskowały większość jego majątku (meble, wyposażenie biurowe) pod zarzutem niezapłacenia absurdalnie zawyżonych stawek czynszowych. W efekcie do końca lat 90. poza Zarządem Głównym w Warszawie utrzymały się jedynie oddziały wojewódzkie w Kaliszu i Krakowie.

            W grudniu 2000r., z inicjatywy części członków, zreorganizowano Zarząd Główny oraz wybrano nowego prezesa. Został nim dr Zdzisław Góralczyk, sinolog i dyplomata, w latach 1994-1999 ambasador Rzeczpospolitej w ChRL, zaś po powrocie do kraju doradca Prezydenta Polski, a obecnie Prezesa Rady Ministrów. W wyniku podjętych starań władze miejskie Warszawy przyznały nowy, niewielki lokal na siedzibę Zarządu Głównego i Zarządu Oddziału Warszawskiego przy ulicy Bugaj na Starym Mieście, na warunkach komercyjnych,  czynszem około 2 tys. PLN miesięcznie. Do końca 2003r. reaktywowano oddziały wojewódzkie w Warszawie, Gdańsku, Poznaniu, Łodzi, Olsztynie, Toruniu, Kielcach oraz, przy wsparciu tamtejszego Klubu Harbińczyków, w Szczecinie. W Warszawie utworzone zostało bardzo aktywne studenckie koło środowiskowe. Pod koniec 2003r. TPPCh liczyło około siedmiuset członków indywidualnych i dziesięciu wspierających, głównie przedsiębiorstw współpracujących z Chinami.

            Towarzystwo utrzymuje się ze składek członków indywidualnych oraz członków wspierających - instytucji i przedsiębiorstw. Członkowie Zarządu Głównego i oddziałów terenowych wykonują swe funkcje społecznie. Z uwagi na ograniczone środki finansowe Towarzystwo nie ma pracowników etatowych. Zgodnie ze statutem jego członkami mogą być obywatele polscy i cudzoziemcy zainteresowani realizacją celów statutowych oraz osoby prawne jako członkowie wspierający. Zarząd Główny i oddziały wojewódzkie dysponują specjalistami z zakresu języka chińskiego oraz problematyki chińskiej, zarówno z wieloletnim doświadczeniem pracy w Chinach, jak i młodszego pokolenia, w tym absolwentami i stażystami z czołowych uczelni chińskich. Towarzystwo chętnie służy pomocą osobom i instytucjom zainteresowanym kontaktami i współpracą z Chinami. Głównym celem statutowym Towarzystwa jest prowadzenie działalności promocyjnej na rzecz pogłębiania przyjaznych stosunków między narodami obu krajów, wspieranie rozwoju kontaktów i współpracy gospodarczo-handlowej, kulturalnej, oświatowej, naukowej, wymiany sportowej i turystycznej itp. Organizuje ono seminaria biznesowe na temat współpracy gospodarczej i wymiany handlowej między Polską a Chinami, spotkania oraz wystawy promujące historię, kulturę i obraz dzisiejszych Chin. W dniu 30.01.2004r. odbył się V Krajowy Zjazd TPPCh, który wyłonił obecny skład Zarządu Głównego i Głównej Komisji Rewizyjnej.

We wrześniu 2003r. TPPCh, wraz z Ministerstwem Kultury i Stowarzyszeniem Filmowców Polskich, było wsółorganizatorem Tygodnia Filmów Chińskich w Polsce (pierwszego po Rewolucji Kulturalnej w Chinach). Cieszył się on ogromnym zainteresowaniem, szczególnie wśród młodzieży.

 

Prezes Zarządu Głównego TPPCh
dr Zdzisław Góralczyk

 

deklaracja członka zwyczajnego
deklaracja członka wspierającego
statut TPPCh

 

 

---

 dr Zdzisław Góralczyk
 Prezes Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Chińskiej
 

 C. V  .

 Ur. 1 stycznia 1936 r w Koszewicy (woj. mazowieckie)

Wykształcenie:
Liceum Pedagogiczne w Siedlcach	1950 - 53
Uniwersytet Pekiński w ChRL, studium j. chińskiego	1953 - 54
Pekiński Instytut Handlu Zagr. Wydział Ekonomiki Handlu Zagranicznego  (stypendysta Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego PRL)	1954 - 59
Praca dyplomowa: "Światowy rynek soi"
Stopień mgr ekonomii nostryfikowany w SGPiS  w Warszawie	1968
Zaoczne studia doktoranckie w WSNS w Warszawie	1976 - 79
Temat rozprawy doktorskiej: "Komunistyczna Partia Chin a Stany   Zjednoczone (lipiec 1921 - czerwiec 1950)".
Przebieg pracy zawodowej:

1959 - 72	pracownik resortu handlu zagranicznego - CHZ "Rolimpex", CHZ "Agros" i Biuro Radcy Handlowego Ambasady PRL Rio de Janeiro (1963 - 67) - handlowiec, rzeczoznawca, kierownik działu
1972 - 77	MSZ, II i I sekretarz Ambasady PRL w Pekinie
1978 - 80	st. ekspert, radca ministra, kierownik Zespołu d/s Chin Departament II (Azji) MSZ
1980 - 84	pierwszy radca Ambasady RP w Pekinie, zastępca Ambasadora
1984 - 88	doradca ministra SZ, p.o. kierownika Wydziału Dalekiego Wschodu w Departamencie II MSZ
1988 - 91	radca - minister pełnomocny Ambasady PRL i RP w Pekinie (w 1990 r. przez ponad pół roku Charge d'Affaires a.i.RP)
1991 - 94	doradca ministra SZ, koordynator stosunków polsko - chińskich w Departamencie Afryki, Azji, Australii i Oceanii MSZ
1994 - 99	Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny RP w ChRL
2000 - 2001	Doradca Prezydenta RP d/s Dalekiego Wschodu, Indochin i Chin
2002 - 2004	Doradca Prezesa Rady Ministrów RP d/s Chin i Azji

Udział w misjach pokojowych ONZ w Angoli w 1992 r. jako obserwator pierwszych wolnych  wyborów oraz w Kambodży w 1993 r. jako kontroler pierwszych wolnych wyborów
Ważniejsze publikacje:
- monografia książkowa "Komunistyczna Partia Chin a Stany Zjednoczone" PWN 1981 r. (III nagroda   PISM w dziedzinie współczesnych stosunków międzynarodowych);
- fragment nt. stosunków chińsko-amerykańskich w pracy zbiorowej "Pekin -Dyplomacja i Polityka",   KiW, 1984;
- współudział w wydaniu monografii "Deng Xiaoping. Chińska droga do socjalizmu. Wybór prac z lat   1956 - 87", KiW, 1988 (konsultacja naukowa, tłumaczenie, przypisy).
Szereg artykułów i wywiadów w prasie specjalistycznej oraz w innych czasopismach z zakresu  stosunków chińsko-amerykańskich, polsko-chińskich, oraz problematyki wewnętrznej i zagranicznej Chin opublikowanych w Polsce, Czechosłowacji i na Węgrzech (z uwagi na obowiązujące przepisy większość publikacji przed 1990 pod pseudonimami)
Działalność społeczna
W młodości sportowiec i działacz Ludowych Zespołów Sportowych w pow. siedleckim.
W czasie studiów w Pekinie - przewodniczący Koła Zrzeszenia Studentów Polskich w Pekinie (1957-59)
W latach 1959-90 członek PZPR. Od 1990r. bezpartyjny.
Od lat 60-tych członek i działacz Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Chińskiej. Od 1985r. Członek Zarządu Głównego,  a od 2000r. Prezes ZG TPPCh (funkcja społeczna). Od 2000r. członek "Towarzystwa Przyjaciół Czterech  Kontynentów" oraz członek Rady Stowarzyszenia Współpracy "Polska - Wschód" (funkcja społeczna). Od 2002r.  członek Stowarzyszenia "Ordynacka" oraz członek Korporacji Handlu Zagranicznego Absolwentów SGPiS i SGH.
Odznaczenia polskie:  1964 - "Srebrny Krzyż Zasługi", 1980 - "Złoty Krzyż Zasługi", 1984 - "Medal 40-lecia PRL",  1987 - "Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski"
Odznaczenia chińskie:  1959 - medal studenta prymusa Pekińskiego Instytutu Handlu Zagranicznego  2001 - medal i dyplom Honorowego Obywatela Pekinu (najwyższe chińskie odznaczenie państwowe            dla cudzoziemców - pierwszy Polak, drugi zagraniczny Ambasador w ChRL i siedemnasty            cudzoziemiec).
Stan rodzinny:  - żona Go-Góralczyk Juan-juan narodowości chińskiej, filolog; córka Lili - filolog-sinolog i Robert-dziennikarz TVP  S.A.

---

<<<Powrót na stronę główną

 | Kontakt z redakcją |  wyślij list do redakcji |